ดี

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ดี
สัทอักษรสากล /diː˧/

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɗɤjᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨯᩦ (ดี), ภาษาลาว ດີ (ดี), ภาษาไทลื้อ ᦡᦲ (ดี), ภาษาไทใหญ่ လီ (ลี), ภาษาอาหม 𑜓𑜣 (ดี), 𑜃𑜣 (นี) หรือ 𑜑𑜣 (หี), ภาษาจ้วง ndei

คำคุณศัพท์[แก้]

ดี (คำอาการนาม ความดี)

  1. มีลักษณะที่เป็นไปในทางที่ต้องการ น่าปรารถนา น่าพอใจ ใช้ในความหมายที่ตรงข้ามกับลักษณะบางอย่างแล้วแต่กรณี คือ ตรงข้ามกับชั่ว
    คนดี
    ความดี
  2. ตรงข้ามกับร้าย
    โชคดี
    เคราะห์ดี
  3. สวย, งาม
    หน้าตาดี
  4. เรียบร้อย
    มรรยาทดี
  5. เพราะ
    เสียงดี
  6. จัด
    แดดดี
  7. เก่ง
    ดีแต่พูด
  8. ชอบ
    ดีแล้ว
  9. อยู่ในสภาพปรกติ
    สุขภาพดี
    คืนดี

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɓliːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ບີ (บี), ภาษาไทใหญ่ လီ (ลี), ภาษาอาหม 𑜓𑜣 (ดี) หรือ 𑜎𑜣 (ลี), ภาษาจ้วง mbei

คำนาม[แก้]

ดี

  1. อวัยวะภายในของคนและสัตว์ที่บรรจุน้ำข้นสีเขียว มีรสขม ซึ่งออกจากตับ สำหรับช่วยย่อยอาหาร
  2. เรียกน้ำข้นสีเขียว มีรสขม ออกจากตับ สำหรับช่วยย่อยอาหารว่า น้ำดี

รากศัพท์ 3[แก้]

จากภาษาอังกฤษ dee (ดี, ชื่อเรียกอักษร D)

คำนาม[แก้]

ดี

  1. อักษรละติน D/d

ดูเพิ่ม[แก้]