น้ำ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia
น้ำ (1)

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *C̬.namᶜ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨶᩴᩣ᩶ (นํา้), ภาษาลาว ນ້ຳ (น้ำ), ภาษาไทลื้อ ᦓᧄᧉ (นั้ม), ภาษาไทดำ ꪙꪾ꫁ (น้ำ), ภาษาไทใต้คง ᥘᥛᥳ (ลั๎ม), ภาษาไทใหญ่ ၼမ်ႉ (นั๎ม), ภาษาจ้วง raemx; เทียบภาษาออสโตรนีเซียนดั้งเดิม *daɬum (น้ำ)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์น้ามน้ำ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงnáamnám
ราชบัณฑิตยสภาnamnam
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/naːm˦˥//nam˦˥/
ไฟล์เสียง

คำนาม[แก้ไข]

น้ำ

  1. สารประกอบซึ่งมีองค์ประกอบเป็นธาตุไฮโดรเจนและออกซิเจนในอัตราส่วน 1 : 8 โดยน้ำหนัก เมื่อบริสุทธิ์มีลักษณะเป็นของเหลว ใส ไม่มีสี กลิ่น รส มีประโยชน์มากเช่นใช้ดื่ม ชำระล้างสิ่งสกปรก, โบราณถือว่าเป็น ธาตุ 1 ในธาตุ 4 คือ ดิน น้ำ ไฟ ลม
  2. ใช้เรียกสิ่งอื่นที่มีลักษณะเป็นน้ำหรือเหลวเหมือนน้ำ
    น้ำตา
    น้ำปลา
    น้ำพริก
    น้ำส้ม
  3. โดยปริยายหมายถึงคุณสมบัติที่ถือว่าเป็นสาระของสิ่งที่กล่าวถึง
    น้ำคำ
    น้ำใจ
    น้ำพัก
    น้ำแรง
    น้ำมือ
  4. ความแวววาว (ใช้แก่รัตนชาติ)

คำพ้องความหมาย[แก้ไข]

ดูที่ อรรถาภิธาน:น้ำ

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

คำลักษณนาม[แก้ไข]

น้ำ

  1. เรียกเรือที่ใช้มาแล้ว 2 ปี 3 ปี ว่า เรือ 2 น้ำ เรือ 3 น้ำ
  2. ใช้เกี่ยวกับน้ำหมายความว่า ครั้ง
    ล้าง 3 น้ำ
    ต้ม 3 น้ำ

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

น้ำ

  1. มีแสงแวววาว (ใช้แก่รัตนชาติ)
    เพชรน้ำหนึ่ง
    ทับทิมน้ำงาม