เหลว
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ʰleːwᴬ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩉᩖᩯᩅ (แหลว), ᩉ᩠ᩃᩯᩅ (แหลว), อีสาน แหลว, ลาว ເຫຼວ (เหลว), ແຫຼວ (แหลว), ไทลื้อ ᦶᦜᧁ (แหลว), ไทใหญ่ လႅဝ်ႈ (แล้ว), ไทใต้คง ᥘᥦᥝᥴ (แล๋ว), ไทดำ ꪵꪨꪫ (แหลว), จ้วง liu, จ้วงแบบจั่วเจียง lieu
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | เหฺลว | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | lěeo |
| ราชบัณฑิตยสภา | leo | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /leːw˩˩˦/(สัมผัส) | |
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]เหลว (คำอาการนาม ความเหลว)