น่า

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ น่า
สัทอักษรสากล /naː˥˩/
คำพ้องเสียง หน้า

รากศัพท์ 1[แก้]

คำกริยาวิเศษณ์[แก้]

น่า

  1. คำประกอบหน้ากริยา หมายความว่า ควร
    น่าจะทำอย่างนั้น
    น่าจะเป็นอย่างนี้
  2. ชวนให้, ทำให้อยากจะ
    น่ากิน
    น่ารัก

คำกริยา[แก้]

น่า

  1. (ภาษาปาก) สมควรถูกตำหนิหรือลงโทษ
    ซนจนหัวร้างข้างแตก มันน่านักเชียว

รากศัพท์ 2[แก้]

คำอนุภาค[แก้]

น่า

  1. คำประกอบท้ายความ หมายความไปในทางชักชวนหรือให้ทำตาม
    กินเถิดน่า
    ไปเถิดน่า

รากศัพท์ 3[แก้]

คำนาม[แก้]

น่า

  1. (เลิกใช้) หน้า (หนังสือ) [1]

อ้างอิง[แก้]