ทาง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ທາງ (ทาง), ภาษาคำเมือง ᨴᩤ᩠ᨦ (ทาง), ภาษาไทลื้อ ᦑᦱᧂ (ทาง), ภาษาไทใหญ่ တၢင်း (ต๊าง)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ทาง
สัทอักษรสากล /tʰaːŋ˧/

คำนาม[แก้]

ทาง

  1. ที่สำหรับเดินไปมา, แนวหรือพื้นที่สำหรับใช้สัญจร
    ทางบก
    ทางน้ำ
    ทางอากาศ
    ทางเดินรถ
    ทางเท้า
    ทางข้าม
    ทางร่วม
    ทางแยก
    ทางลาด
    ทางโค้ง
  2. ช่อง
    ทางประตู
    ทางหน้าต่าง
  3. โอกาส
    ไม่มีทางจะสำเร็จ
  4. แนว
    เดินทางใน
  5. วิธีการ
    ส่งเงินทางธนาณัติ
  6. แถว, แถบ, ถิ่น
    เป็นคนทางไหน
  7. ฝ่าย, ข้าง, ส่วน, (ในลักษณะที่แยกแนวกัน)
    ทางผู้หญิงเขาจะว่าอย่างไร
    ทางเหนือ
    ทางโลก
  8. แนวทางหรือแบบอย่างทางดนตรีเฉพาะของอาจารย์แต่ละคน
  9. เรียกใบของต้นไม้บางชนิดเช่น หมาก มะพร้าว กล้วย
    ทางหมาก
    ทางมะพร้าว
    ทางกล้วย

คำลักษณนาม[แก้]

ทาง

  1. ลักษณนามเรียกใบหมาก ใบมะพร้าว ใบกล้วย เป็นต้น ว่า ทาง
    ใบกล้วยทางหนึ่ง
    ใบมะพร้าว 2 ทาง

คำแปลภาษาอื่น[แก้]