สัญจร

ภาษาไทย

รากศัพท์

ยืมมาจากสันสกฤต संचर (สํจร) หรือบาลี สญฺจร

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		สัน-จอน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	sǎn-jɔɔn
	ราชบัณฑิตยสภา	san-chon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/san˩˩˦.t͡ɕɔːn˧/(สัมผัส)

คำกริยา

สัญจร (คำอาการนาม การสัญจร)

1. ผ่านไปมา

   ทางสัญจร

คำนาม

สัญจร

1. ช่องทาง, ถนน
2. การผ่านไปมา

คำคุณศัพท์

สัญจร

1. ที่ไม่ได้ดำเนินการในที่ตั้งตามปกติ

   กงสุลสัญจร

   ครม. สัญจร

   เวทีสัญจร