ปกติ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาบาลี ปกติ (ธรรมดา)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ปะ-กะ-ติปก-กะ-ติ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbpà-gà-dtìbpòk-gà-dtì
ราชบัณฑิตยสภาpa-ka-tipok-ka-ti
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pa˨˩.ka˨˩.tiʔ˨˩//pok̚˨˩.ka˨˩.tiʔ˨˩/

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ปกติ (คำอาการนาม ความปกติ)

  1. ธรรมดา
    ตามปกติ
  2. เป็นไปตามเคย
    เหตุการณ์ปกติ
  3. ไม่แปลกไปจากธรรมดา
    อาการปกติ

ดูเพิ่ม[แก้ไข]