ธรรมดา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต धर्मता (ธรฺมตา, สามัญ), จากภาษาบาลี ธมฺมตา (สามัญ)

การออกเสียง[แก้ไข]

พยางค์ ทำ-มะ-ดา
สัทอักษรสากล /tʰam˧.ma˦˥.daː˧/

คำนาม[แก้ไข]

ธรรมดา

  1. อาการหรือความเป็นไปแห่งธรรมชาติ เช่น การกิน การถ่ายเท การสืบพันธุ์ และการเสื่อมสลาย

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ธรรมดา (คำอาการนาม ความธรรมดา)

  1. สามัญ, พื้น ๆ, ปรกติ
    เป็นเรื่องธรรมดา