ข้ามไปเนื้อหา

แห่ง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: แหง, แหง่, และ แห้ง

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ແຫ່ງ (แห่ง), ภาษาไทใหญ่ ႁဵင်း (เห๊ง)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}
แห็่ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงhɛ̀ng
ราชบัณฑิตยสภาhaeng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/hɛŋ˨˩/(สัมผัส)

คำนาม

[แก้ไข]

แห่ง

  1. ที่, มักใช้ซ้อนกับคำอื่น ในคำว่า แห่งหนตำบลใด ตำแหน่งแห่งที่

คำลักษณนาม

[แก้ไข]

แห่ง

  1. ลักษณนามของที่
    มีที่ดินอยู่หลายแห่ง

คำบุพบท

[แก้ไข]

แห่ง

  1. ของ
    หอสมุดแห่งชาติ