แห่ง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ແຫ່ງ (แห่ง), ภาษาไทใหญ่ ႁဵင်း (เห๊ง)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสั้น}
แห็่ง
สัทอักษรสากล /hɛŋ˨˩/

คำนาม[แก้]

แห่ง

  1. ที่, มักใช้ซ้อนกับคำอื่น ในคำว่า แห่งหนตำบลใด ตำแหน่งแห่งที่

คำลักษณนาม[แก้]

แห่ง

  1. ลักษณนามของที่
    มีที่ดินอยู่หลายแห่ง

คำบุพบท[แก้]

แห่ง

  1. ของ
    หอสมุดแห่งชาติ