มัก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาคำเมือง[แก้]

รากศัพท์[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย มัก, ภาษาลาว ມັກ (มัก), ภาษาไทลื้อ ᦙᧅ (มัก), ภาษาไทใหญ่ မၵ်ႉ (มั๎ก)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ มัก
สัทอักษรสากล /mak̚˦˥/
คำพ้องเสียง มรรค
มัคค์

คำกริยา[แก้]

มัก (คำอาการนาม ก๋ารมัก)

  1. ชอบ, พอใจ

ภาษาอีสาน[แก้]

คำกริยา[แก้]

มัก (อาการนาม การมัก)

  1. รัก, ชอบ, พอใจ

คำพ้องความหมาย[แก้]