มัก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง มัก, ภาษาลาว ມັກ (มัก), ภาษาไทลื้อ ᦙᧅ (มัก), ภาษาไทใหญ่ မၵ်ႉ (มั๎ก)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์มัก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmák
ราชบัณฑิตยสภาmak
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/mak̚˦˥/
คำพ้องเสียงมรรค
มัคค์

คำกริยา[แก้ไข]

มัก (คำอาการนาม การมัก)

  1. ชอบ, พอใจ

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

มัก

  1. โดยมาก, ค่อนข้าง, เนือง ๆ

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย มัก, ภาษาลาว ມັກ (มัก), ภาษาไทลื้อ ᦙᧅ (มัก), ภาษาไทใหญ่ မၵ်ႉ (มั๎ก)

คำกริยา[แก้ไข]

มัก (คำอาการนาม ก๋ารมัก)

  1. ชอบ, พอใจ

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

มัก (อาการนาม การมัก)

  1. รัก, ชอบ, พอใจ

คำพ้องความหมาย[แก้ไข]