ชอบ
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]เทียบเขมร ឆប (ฉบ); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨪᩬᨷ (ซอบ), ลาว ຊອບ (ซอบ)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ชอบ | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | chɔ̂ɔp |
| ราชบัณฑิตยสภา | chop | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /t͡ɕʰɔːp̚˥˩/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]ชอบ (คำอาการนาม การชอบ หรือ ความชอบ)
- พอใจและทำบ่อย ๆ
- ชอบอ่านหนังสือ
- ชอบเที่ยว
- ถูกใจ, ถูกกัน; รักใคร่
- หนุ่มสาวชอบกัน
- มัก
- ฝนชอบตกตอนเย็น
- ถูกต้อง
- คิดชอบ
- ชอบแล้ว
- เหมาะ
- ชอบด้วยกาลเทศะ
- มีสิทธิ์
- ชอบที่จะทำได้