ถนน
ภาษาไทย
[แก้ไข]
รูปแบบอื่น
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ยืมมาจากเขมรเก่า ថ្នល៑ (ถฺนลฺ), ត្នល៑ (ตฺนลฺ), ត្នល្ល៑ (ตฺนลฺลฺ), ត្នោល៑ (ตฺโนลฺ), ថ្នោល៑ (ถฺโนลฺ, “ดินที่พูนขึ้นเป็นคันสำหรับเป็นทางสัญจร”);[1] ร่วมเชื้อสายกับเขมร ថ្នល់ (ถฺนล̍), ลาว ຖະໜົນ (ถะหน็น), คำเมือง ᨳ᩠ᨶ᩻ᩫᩁ (ถ๎น็ร)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ถะ-หฺนน | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | tà-nǒn |
| ราชบัณฑิตยสภา | tha-non | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /tʰa˨˩.non˩˩˦/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]ถนน (คำลักษณนาม สาย หรือ เส้น)
- (โบราณ) ดินที่พูนขึ้นเป็นคันสำหรับเป็นทางสัญจร
- 2317, “พระราชพงษาวดาร ความเก่า ตามต้นฉบับหลวงเขียนครั้งกรุงธนบุรีเมื่อจุลศักราช 1136”, in ประชุมพงษาวดาร, volume 4, พระนคร: โบราณคดีสโมสร, published 2458, page 11:
- พระเจ้าหงษาให้แต่งการที่จะเข้าปล้นพระนคร ให้พูนถนนเข้ามาในขื่อหน้าเปนสามแห่ง
- 2398, “แผ่นดินสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 (พระเจ้าเสือ)”, in พระราชพงษาวดาร ฉบับพระราชหัดถเลขา, volume 2, พระนคร: โบราณคดีสโมสร, published 2455, page 181:
- ทำการถมถนนข้ามบึงใหญ่แต่ในกลางคืน บ้างขุดมูลดินแลตัดไม้น้อยใหญ่ทิ้งถมลงไป แล้วเอาช้างลงเหยียบให้ที่แน่น แลเร่งรัดกันทำการถมถนนทุบปราบราบรื่นแล้วตลอดถึงฝั่งฟากข้างโน้นเสร็จแต่ในกลางคืน
- หนทางที่ทำขึ้น, สนน ก็ว่า
- (กฎหมาย) ทางเดินรถ ทางเท้า ขอบทาง ไหล่ทาง ทางข้าม ตามกฎหมายว่าด้วยการจราจรทางบก ตรอก ซอย สะพาน หรือ ถนนส่วนบุคคล ซึ่งเจ้าของยินยอมให้ประชาชนใช้เป็นทางสัญจรได้
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]ทางสัญจร
|
อ้างอิง
[แก้ไข]หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษาเขมรเก่า
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาเขมรเก่า
- สัมผัส:ภาษาไทย/on
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 2 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- คำนามภาษาไทยที่ใช้คำลักษณนาม สาย
- คำนามภาษาไทยที่ใช้คำลักษณนาม เส้น
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีนัยโบราณ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการยกข้อความ
- th:กฎหมาย
- รายการที่มีกล่องคำแปล
- หน้าที่มีคำแปลภาษากะยาตะวันตก
- หน้าที่มีคำแปลภาษากะเหรี่ยงปะโอ
- หน้าที่มีคำแปลภาษาเขมรเหนือ
- หน้าที่มีคำแปลภาษาเจียเม่า
- หน้าที่มีคำแปลภาษาโจว