บุคคล

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาบาลี ปุคฺคล; ร่วมเชื้อสายกับภาษาเขมร បុគ្គល(บุคฺคล)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ บุก-คน [เสียงสมาส]
บุก-คะ-ละ-
[เสียงสมาส]
บุก-คน-ละ-
สัทอักษรสากล /buk̚˨˩.kʰon˧/ /buk̚˨˩.kʰa˦˥.la˦˥./ /buk̚˨˩.kʰon˧.la˦˥./

คำนาม[แก้]

บุคคล

  1. คน (เฉพาะตัว)
  2. (กฎหมาย) คนซึ่งสามารถมีสิทธิและหน้าที่ตามกฎหมาย เรียกว่า บุคคลธรรมดา
  3. (กฎหมาย) กลุ่มบุคคลหรือองค์กรซึ่งกฎหมายบัญญัติให้เป็นบุคคลอีกประเภทหนึ่ง ที่ไม่ใช่บุคคลธรรมดา และให้มีสิทธิและหน้าที่ตามกฎหมาย เรียกว่า นิติบุคคล