ให้

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *haɰᶜ, จากภาษาจีนยุคกลาง (MC hɨʌX); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉᩨ᩶(หื้), ภาษาลาว ໃຫ້(ให้), ภาษาไทลื้อ ᦠᦹᧉ(หื้), ภาษาไทดำ ꪻꪬ꫁(ให้), ภาษาไทใหญ่ ႁႂ်ႈ(ให้), ภาษาอาหม 𑜑𑜧(หว์), ภาษาจ้วง hawj

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ไฮ่
สัทอักษรสากล /haj˥˩/
คำพ้องเสียง ไห้

คำกริยา[แก้]

ให้ (คำอาการนาม การให้)

  1. มอบ
    ให้ช่อดอกไม้เป็นรางวัล
  2. สละ
    ให้ชีวิตเป็นทาน
  3. อนุญาต
    ฉันให้เขาไปเที่ยว
  4. เป็นคำช่วยกริยา บอกความบังคับหรืออวยชัยให้พรเป็นต้น
    แม่บอกให้ลูกไปนอน
    ขอให้เจริญรุ่งเรือง
    ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ
    แต่งตัวให้สวย ๆ นะ

คำแปลภาษาอื่น[แก้]

คำนาม[แก้]

ให้

  1. (กฎหมาย) ชื่อสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่งเรียกว่า ผู้ให้ โอนทรัพย์สินของตนให้โดยเสน่หาแก่บุคคลอีกคนหนึ่งเรียกว่า ผู้รับ และผู้รับยอมรับเอาทรัพย์สินนั้น