เอา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʔawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເອົາ(เอ็า), ภาษาไทลื้อ ᦀᧁ(อัว), ภาษาไทใหญ่ ဢဝ်(อว), ภาษาอาหม 𑜒𑜧(อว์) หรือ 𑜒𑜧𑜈𑜫(อว์พ์) หรือ 𑜒𑜨𑜧(ออ̂ว์)

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย เอา
สัทอักษรสากล /ʔaw˧/

คำกริยา[แก้]

เอา (คำอาการนาม การเอา)

  1. ยึด
    • เอาไว้อยู่
  2. รับไว้
    • เขาให้ก็เอา
  3. พา, นำ
    • เอาตัวมา
  4. ต้องการ
    • ทำเอาชื่อ
    • ทำงานเอาหน้า
  5. ถือเป็นสำคัญ
    • เจรจาเอาถ้อยคำ
    • เอาพี่เอาน้อง
  6. (ภาษาปาก) คำใช้แทนกริยาอื่น ๆ บางคำได้

คำกริยาวิเศษณ์[แก้]

เอา

  1. เมื่อใช้ลงท้ายกริยา เป็นการเน้นกริยาแสดงถึงการตั้งหน้าตั้งตาทำต่อเนื่องกัน
    • กินเอา

ภาษาชอง[แก้]

คำนาม[แก้]

เอา

  1. เสื้อ