กฎหมาย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

กฎ + หมาย

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ กด-หฺมาย
สัทอักษรสากล /kot̚˨˩.maːj˩˩˦/

คำนาม[แก้]

กฎหมาย (คำลักษณนาม ฉบับ)

  1. (กฎหมาย) กฎเกณฑ์ที่ผู้มีอำนาจตราขึ้นเพื่อใช้บังคับบุคคลให้ปฏิบัติตามเป็นการทั่วไป ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามย่อมได้รับผลร้าย กฎหมายอาจตราขึ้นเพื่อกำหนดระเบียบแห่งความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลหรือระหว่างบุคคลกับรัฐ หรือเพื่อใช้ในการบริหารประเทศ กฎหมายอาจเกิดจากจารีตประเพณีอันเป็นที่ยอมรับนับถือกันก็ได้

คำกริยา[แก้]

กฎหมาย

  1. (โบราณ) จดบันทึกไว้เป็นหลักฐาน
    สั่งให้นายอินกฎหมายผู้มีชื่อทั้งนี้ไว้
    (พงศ. อยุธยา)
  2. (โบราณ) ทำหนังสือเป็นหลักฐาน
    อนึ่ง มีผู้ทำหนังสือร้องเรียนกฎหมายว่า...
    (พระราชกำหนดเก่า)
  3. (โบราณ) ออกหมายกำหนด
    ให้มหาดไทยกลาโหมกฎหมายบอกแก่ตระลาการ ถ้ากฎหมายมิทั่ว จะเอาตัวผู้กฎหมายลงโทษ
    (พระราชกำหนดเก่า)
    กฎหมายงานพระบรมศพครั้งกรุงเก่า
  4. (โบราณ) ตราสั่ง
    จึ่งกฎหมายให้สามไป เดือนหนึ่งจอมไตร ดำรัสให้เร่งคืนมา
    (พากย์)
  5. (โบราณ) กำหนดขีดขั้น
    ให้ปลูกโรงรจนาใน นอกหน้าศาลชัย ให้ตั้งพิกัดกฎหมาย
    (พากย์)