กฎหมาย

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

กฎ + หมาย

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย กด-หฺมาย
สัทอักษรสากล /kot̚˨˩.mäːj˩˩˦/

คำนาม[แก้]

กฎหมาย ‎(คำลักษณนาม ฉบับ)

  1. (กฎหมาย) กฎเกณฑ์ที่ผู้มีอำนาจตราขึ้นเพื่อใช้บังคับบุคคลให้ปฏิบัติตามเป็นการทั่วไป ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามย่อมได้รับผลร้าย กฎหมายอาจตราขึ้นเพื่อกำหนดระเบียบแห่งความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลหรือระหว่างบุคคลกับรัฐ หรือเพื่อใช้ในการบริหารประเทศ กฎหมายอาจเกิดจากจารีตประเพณีอันเป็นที่ยอมรับนับถือกันก็ได้

คำกริยา[แก้]

กฎหมาย

  1. (โบราณ) จดบันทึกไว้เป็นหลักฐาน
    • สั่งให้นายอินกฎหมายผู้มีชื่อทั้งนี้ไว้ (พงศ. อยุธยา)
  2. (โบราณ) ทำหนังสือเป็นหลักฐาน
    • อนึ่ง มีผู้ทำหนังสือร้องเรียนกฎหมายว่า... (พระราชกำหนดเก่า)
  3. (โบราณ) ออกหมายกำหนด
    • ให้มหาดไทยกลาโหมกฎหมายบอกแก่ตระลาการ ถ้ากฎหมายมิทั่ว จะเอาตัวผู้กฎหมายลงโทษ (พระราชกำหนดเก่า)
    • กฎหมายงานพระบรมศพครั้งกรุงเก่า
  4. (โบราณ) ตราสั่ง
    • จึ่งกฎหมายให้สามไป เดือนหนึ่งจอมไตร ดำรัสให้เร่งคืนมา (พากย์)
  5. (โบราณ) กำหนดขีดขั้น
    • ให้ปลูกโรงรจนาใน นอกหน้าศาลชัย ให้ตั้งพิกัดกฎหมาย (พากย์)