ผู้

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຜູ້(ผู้), ภาษาไทลื้อ ᦕᦴᧉ(ผู้), ภาษาไทใหญ่ ၽူႈ(ผู้), ภาษาอาหม 𑜇𑜥(ผู), ภาษาจ้วง boux

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย พู่
สัทอักษรสากล /pʰuː˥˩/
คำพ้องเสียง พู่
ภู่

คำนาม[แก้]

ผู้

  1. คำใช้แทนคำว่า คนหรือสิ่งที่ถือเสมือนคน
  2. คำใช้ประกอบคำกริยาหรือคำวิเศษณ์ใช้เป็นนาม เช่น ผู้โดยสาร ผู้ร้าย

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

คำคุณศัพท์[แก้]

ผู้

  1. เป็นเพศชาย

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

คำแปลภาษาอื่น[แก้]

คำสันธาน[แก้]

ผู้

  1. ซึ่ง