ชาย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ชาย
สัทอักษรสากล /t͡ɕʰaːj˧/

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʑaːjᴬ (เพศชาย); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຊາຍ (ซาย̃), ภาษาไทลื้อ ᦋᦻ (ชาย), ภาษาไทใหญ่ ၸၢႆး (จ๊าย), ภาษาอาหม 𑜋𑜩 (จย์)

คำนาม[แก้]

ชาย

  1. คนที่ไม่มีมดลูก, ผู้ชาย ก็ว่า

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʑaːjᴬ (ริม, ขอบ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຊາຍ (ซาย̃)

คำนาม[แก้]

ชาย

  1. ส่วนริมหรือปลายของสิ่งของบางอย่าง
    ชายผ้า
    ชายจีวร
  2. ส่วนที่สุดเขต, ริม
    ชายป่า
    ชายแดน
    ชายทะเล

รากศัพท์ 3[แก้]

คำกริยา[แก้]

ชาย (คำอาการนาม การชาย)

  1. พัดอ่อน
    ลมชาย
  2. คล้อย, บ่าย
    ตะวันชาย
  3. เดินเลียบเคียงไป
    ชายไปดู

รากศัพท์ 4[แก้]

คำกริยาวิเศษณ์[แก้]

ชาย

  1. (ร้อยกรอง) เห็นจะ, ค่อนข้าง
    ชายจะเบากว่าพ่อชาลี
    (ม. ร่ายยาว)