สุด

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ສຸດ (สุด), ภาษาไทลื้อ ᦉᦳᧆ (สุด), ภาษาไทใหญ่ သုတ်း (สุ๊ต), ภาษาอาหม 𑜏𑜤𑜄𑜫 (สุต์)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สุด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsùt
ราชบัณฑิตยสภาsut
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sut̚˨˩/
คำพ้องเสียงสุต
สุทธ์

คำกริยา[แก้ไข]

สุด (คำอาการนาม การสุด)

  1. สิ้น
    สุดกระแสความ
    สุดความ
  2. หมด
    รักสุดหัวใจ
  3. จบ
    สุดสายรถประจำทาง

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

สุด

  1. ปลายหรือท้าย
    สุดแดน
    สุดแผ่นดิน
    ในที่สุด
  2. ปลายทางใดทางหนึ่ง
    เหนือสุด
    ขวาสุด
    บนสุด

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

สุด

  1. อย่างมาก, อย่างยิ่งยวด
    สุดรัก
    สุดเสียดาย
    สุดอาลัย
  2. เต็มที่เต็มกำลัง
    สู้จนสุดชีวิต
    งานนี้เขาทุ่มจนสุดตัว
  3. เกินกว่าจะทำได้
    สุดกลั้น
    สุดไขว่คว้า
    สุดทน