จบ

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย จบ
สัทอักษรสากล /t͡ɕop̚˨˩/

รากศัพท์ 1[แก้]

คำนาม[แก้]

จบ

  1. การสิ้นสุดคราวหนึ่ง

คำลักษณนาม[แก้]

จบ

  1. ลักษณนามเรียกการสิ้นสุดเช่นนั้น
    • สวดจบหนึ่ง
    • ตั้งนโม 3 จบ

คำกริยา[แก้]

จบ ‎(คำอาการนาม การจบ)

  1. สิ้นสุดคราวหนึ่ง
    • จบชั้นไหน

รากศัพท์ 2[แก้]

คำกริยา[แก้]

จบ ‎(คำอาการนาม การจบ)

  1. ยกของขึ้นหรือพนมมือเหนือหน้าผากเพื่อตั้งใจอุทิศให้เวลาทำบุญทำทาน
  2. กิริยาที่ช้างชูงวงขึ้นเหนือหัวทำความเคารพ ในคำว่า ช้างจบ

รากศัพท์ 3[แก้]

คำกริยา[แก้]

จบ ‎(คำอาการนาม การจบ)

  1. ต่อกัน, พบกัน
    • จับปลายเชือก 2 เส้นมาจบกัน

รากศัพท์ 4[แก้]

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย จอ-บอ
สัทอักษรสากล /t͡ɕɔː˧.bɔː˧/

คำวิสามานยนาม[แก้]

จบ

  1. อักษรย่อของ จันทบุรี

ภาษาอีสาน[แก้]

คำวิเศษณ์[แก้]

จบ (จบ)

  1. สวย

คำเกี่ยวข้อง[แก้]