ยก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ยก
สัทอักษรสากล /jok̚˦˥/

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɲɤkᴰ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຍົກ (ย̰็ก), ภาษาไทลื้อ ᦷᦍᧅ (โยก), ภาษาไทใหญ่ ယုၵ်ႉ (ยุ๎ก), ภาษาอาหม 𑜊𑜤𑜀𑜫 (ยุก์)

คำกริยา[แก้]

ยก (คำอาการนาม การยก)

  1. เอาขึ้นให้สูงจากที่เดิมทั้งโดยตรงและโดยปริยาย
  2. เคลื่อนไป, พากันไป
    ยกทัพ
    ยกพวก
  3. งดเว้น, เพิกถอน
    ยกโทษ
    ยกภาษี
    ยกคำสั่ง
  4. มอบ
    ยกลูกสาวให้
    ยกสมบัติให้
  5. อ้าง
    ยกตัวอย่าง
  6. พักไว้ก่อน, ผลัดไป[1]
    ยกไว้ก่อน
  7. นำไปทำต่อคราวหน้า[1]
    ขอยกไปเล่าต่อคราวหน้า
  8. ทำได้พิเศษมากกว่าคนอื่น[1]
    เรื่องพูดชักจูงคน ยกไว้ให้เขาเลย

คำนาม[แก้]

ยก

  1. เรียกผ้าไหมชนิดหนึ่งที่ทอยกเป็นดอกให้เป็นลาย เด่นขึ้นว่า ผ้ายก

รากศัพท์ 2[แก้]

คำนาม[แก้]

ยก

  1. มาตราวัดไม้ คือ หน้ากว้าง 1 ศอก ยาว 16 วา หนา 1 นิ้ว เป็น 1 ยก ตามอัตราไม้นิ้ว
  2. กำหนดเวลาระยะหนึ่ง ๆ หรือจำนวนหนึ่ง
    มวยยกหนึ่งกำหนด 23 นาที
    เฆี่ยนยกหนึ่งกำหนด 30 ที
  3. กระดาษ แผ่นหนึ่งขนาด 31 × 42 นิ้ว ถ้าพิมพ์ได้ 4 หน้า เรียกว่า ขนาด 4 หน้ายก ถ้าพิมพ์ได้ 8 หน้า 16 หน้า หรือ 32 หน้า เรียกว่า ขนาด 8 หน้ายก 16 หน้ายก หรือ 32 หน้ายก
  4. กำหนดเวลาที่พระรูปหนึ่ง ๆ เทศน์ 3 วันบ้าง 7 วันบ้าง เรียกว่า ยกหนึ่ง เป็นต้น

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 3 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ : ยูเนียนอุลตร้าไวโอเร็ต, 2554. หน้า 88.