ยาว
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *jaːwᴬ⁴ (Jonsson, 1991); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨿᩣ᩠ᩅ (ยาว), ภาษาลาว ຍາວ (ยาว), ภาษาไทลื้อ ᦍᦱᧁ (ยาว), ภาษาไทใหญ่ ယၢဝ်း (ย๊าว), ภาษาไทใต้คง ᥕᥣᥝᥰ (ย๊าว), ภาษาพ่าเก ယွ် (เยา); เทียบภาษาไหลดั้งเดิม *hnaːwʔ
การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | ยาว | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | yaao |
ราชบัณฑิตยสภา | yao | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /jaːw˧/(สัมผัส) |
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]ยาว (คำอาการนาม ความยาว)
- ลักษณะของสิ่งใด ๆ มีกำหนดระยะจากจุดหนึ่งถึงอีกจุดหนึ่งที่ขยายออกไปไม่ได้แล้ว
- ถนนยาว 30 กิโลเมตร
- เชือกยาว 2 เมตร
- ลักษณะส่วนหนึ่งของสิ่งใด ๆ มีกำหนดระยะยืดหรือยืนเป็นเส้นตรงจากจุดหนึ่งไปถึงอีกจุดหนึ่งมากกว่าอีกสิ่งหนึ่ง เมื่อมีการเปรียบเทียบกัน
- ไม่สั้น
- เสื้อแขนยาว
- กางเกงขายาว
- กระโปรงยาว
- นาน (ใช้แก่เวลา)
- หน้าร้อนกลางวันยาวกว่ากลางคืน