แล้ว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสั้น}
แล้ว แล็้ว
สัทอักษรสากล /lɛːw˦˥/ /lɛw˦˥/

คำกริยาวิเศษณ์[แก้]

แล้ว

  1. ลักษณะอาการกระทำใดเสร็จ สิ้น จบ ล่วงไป หรือสุดสิ้นลง
    กินแล้ว
    ทำแล้ว
    นอนแล้ว
  2. ลักษณะอาการต่อแต่นั้นเริ่มใหม่อีกระยะหนึ่ง (จะเป็นการกระทำอย่างเดียวกันหรือต่างกันแล้วแต่กรณี)
    กินแล้วนอน
    ขึ้นรถแล้วลงเรือ

คำกริยา[แก้]

แล้ว

  1. (ล้าสมัย) จบ, สิ้น, เสร็จ
    งานแล้วหรือยัง

ภาษาคำเมือง[แก้]

คำกริยาวิเศษณ์[แก้]

แล้ว

  1. แล้ว

คำกริยา[แก้]

แล้ว

  1. เสร็จ