สิ้น

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ສິ້ນ (สิ้น) หรือ ສີ້ນ (สี้น); เทียบภาษาจีนยุคกลาง (MC d͡ziɪnX)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ซิ่น
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsîn
ราชบัณฑิตยสภาsin
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sin˥˩/
คำพ้องเสียงซิ่น

คำกริยา[แก้ไข]

สิ้น (คำอาการนาม การสิ้น)

  1. หมด, จบ
    กินอาหารมื้อนี้สิ้นเงินไป 500 บาท
    สิ้นปีนี้เขาจะย้ายไปอยู่เชียงใหม่
  2. ตาย
    พ่อแม่เขาสิ้นไปหมดแล้ว