หมด

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᨾᩫᨯ (หม็ด), ภาษาลาว ໝົດ (หม็ด), ภาษาไทลื้อ ᦷᦖᧆ (โหฺมด), ภาษาไทใหญ่ မူတ်း (มู๊ต)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์หฺมด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmòt
ราชบัณฑิตยสภาmot
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/mot̚˨˩/

คำกริยา[แก้ไข]

หมด (คำอาการนาม การหมด)

  1. สิ้น
    หมดลม
    หมดกิเลส
    หมดปัญญา
  2. ไม่มี
    เงินหมด
    ฝนหมด
  3. จบ
    หมดรายการ

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

หมด (คำอาการนาม ความหมด)

  1. ไม่มีอะไรเหลือ
    กินหมด
    ใช้หมด