ยืน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *C̥.ɟɯːnᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຢືນ (ยืน)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ยืน
สัทอักษรสากล /jɯːn˧/

คำกริยา[แก้]

ยืน (คำอาการนาม การยืน)

  1. ตั้งอยู่
    เสายืนเรียงเป็นแถว
  2. เอาเท้าเหยียบพื้นแล้วตั้งตัวให้ตรงขึ้นไป

คำคุณศัพท์[แก้]

ยืน

  1. นาน, ยาว
    อายุยืน

คำกริยาวิเศษณ์[แก้]

ยืน

  1. ยืด
    คบกันยืนนาน
  2. คงอยู่, อยู่กับที่ ไม่เปลี่ยนแปลง
    ยืนคำ
  3. คงเดิม
    พิพากษายืน
  4. ยาวเป็นแนวตรงเข้าไป
    ที่ดินยืนเข้าไป 3 เส้น