เข้า

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รูปแบบอื่น[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ เค่า
สัทอักษรสากล /kʰaw˥˩/

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *χawᶜ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເຂົ້າ (เข็้า), ภาษาไทลื้อ ᦃᧁᧉ (ฃั้ว), ภาษาไทดำ ꪹꪄ꫁ꪱ (เฃ้า), ภาษาไทใต้คง ᥑᥝᥲ (เฃ้า), ภาษาไทใหญ่ ၶဝ်ႈ (ข้ว), ภาษาอาหม 𑜁𑜧 (ขว์), 𑜁𑜨𑜧 (ขอ̂ว์), 𑜁𑜧𑜈𑜫 (ขว์ว์) หรือ 𑜁𑜨𑜧𑜈𑜫 (ขอ̂ว์ว์), ภาษาจ้วง haeuj

คำกริยา[แก้]

เข้า (คำอาการนาม การเข้า)

  1. อาการที่เคลื่อนไปข้างในหรือทำให้เคลื่อนไปข้างใน
    เข้าบ้าน
    เข้าถ้ำ
    เอาหนังสือเข้าตู้
  2. เคลื่อนมาสู่ที่, มาถึง
    รถด่วนเข้า 10 โมง
  3. ใส่, บรรจุ
    เข้าหีบ
  4. ประสม, แทรก
    เข้ายาดำ
  5. รวม
    เข้าหุ้น
    เข้าทุน
  6. รวมเป็นพวก
    เข้าพรรค
    เข้าแถว
    เข้าข้าง
  7. ถูกกัน, ลงรอยกัน, ทำให้ลงรอยกัน, เหมาะเจาะ
    เสียงเข้ากัน
    สีเข้ากัน
    เข้าไม้
  8. เคลื่อนมาสู่
    พระศุกร์เข้า
  9. สิง
    เจ้าเข้า
    ผีเข้า
  10. เริ่ม
    เข้าเรียน
  11. เริ่มทำงาน
    โรงเรียนเข้า
  12. เริ่มอยู่ในภาวะ
    เข้าโรงเรียน
    เข้าทำงาน

คำคุณศัพท์[แก้]

เข้า

  1. ตรงข้ามกับ ออก
    ทางเข้า
    ขาเข้า

คำกริยาวิเศษณ์[แก้]

เข้า

  1. ใช้ประกอบคำอื่นแสดงความหมายเร่งรัดหรือเน้นความว่ามากขึ้น
    เร็วเข้า
    คิดเข้า
    หนักเข้า
    ดึกเข้า
    นานเข้า

รากศัพท์ 2[แก้]

คำนาม[แก้]

เข้า

  1. รูปที่เลิกใช้ของ ข้าว

ภาษาอีสาน[แก้]

คำนาม[แก้]

เข้า

  1. อีกรูปหนึ่งของ เข่า