อยู่

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ˀjuːᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩀᩪ᩵(ยู่̱), ภาษาลาว ຢູ່(ยู่), ภาษาไทลื้อ ᦊᦴᧈ(หฺยู่), ภาษาไทดำ ꪤꪴ꪿(หฺยุ่), ภาษาไทใหญ่ ယူႇ(ยู่), ภาษาอาหม 𑜊𑜥(ยู), ภาษาจ้วง youq

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ หฺยู่
สัทอักษรสากล /juː˨˩/

คำกริยา[แก้]

อยู่ (คำอาการนาม การอยู่)

  1. พัก, อาศัย
    เขาอยู่บ้านหลังนี้
  2. ยังมีชีวิต
    เขายังอยู่
  3. คงที่
    เงินที่ให้มายังอยู่ครบ
  4. ไม่ไปจากที่
    วันนี้เขาอยู่บ้าน
  5. ใช้ประกอบหลังกริยา แสดงว่ากำลังเป็นอยู่ในขณะนั้น
    นอนอยู่
    ตั้งอยู่

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

คำแปลภาษาอื่น[แก้]