บ่าย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์บ่าย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbàai
ราชบัณฑิตยสภาbai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/baːj˨˩/()

คำนาม[แก้ไข]

บ่าย

  1. เวลาในระหว่างเที่ยงกับเย็น

คำกริยา[แก้ไข]

บ่าย (คำอาการนาม การบ่าย)

  1. เบน
    บ่ายหัวเรือออกไป
  2. คล้อย
    ตะวันบ่าย
  3. หัน, ก้าว
  4. เลี่ยงไป
    เฒ่าก็ประดิษฐ์ประดับกายเป็นปะขาวดาบสเบือน บ่ายจำแลงเพศ
    (ม. ร่ายยาว ชูชก)