ผึ้ง
หน้าตา
ภาษาไทย
[แก้ไข]
รากศัพท์
[แก้ไข]ยืมมาจากจีนยุคกลาง 蜂 (MC phjowng); ร่วมเชื้อสายกับอีสาน เผิ้ง, ลาว ເຜິ້ງ (เผิ้ง) หรือ ເຜີ້ງ (เผี้ง), คำเมือง ᨹᩮᩥ᩠᩶ᨦ (เผิ้ง), เขิน ᨹᩨ᩠᩶ᨦ (ผื้ง), ไทลื้อ ᦕᦹᧂᧉ (ผื้ง), ไทดำ ꪹꪠꪷ꫁ꪉ (เฝํ้ง), ไทใหญ่ ၽိုင်ႈ (ผึ้ง), ไทใต้คง ᥚᥪᥒᥲ (ผื้ง), อาหม 𑜇𑜢𑜤𑜂𑜫 (ผึง์), จ้วงแบบจั่วเจียง paengj (ผั้ง) (Jingxi)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | พึ่ง | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | pʉ̂ng |
| ราชบัณฑิตยสภา | phueng | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /pʰɯŋ˥˩/(สัมผัส) | |
| คำพ้องเสียง | พึ่ง | |
คำนาม
[แก้ไข]ผึ้ง (คำลักษณนาม ตัว)
- ชื่อแมลงหลายชนิดในวงศ์ Apidae มีปีกบางใส 2 คู่ ปีกคู่หลังเล็กกว่าปีกคู่หน้า ปากใช้ทั้งกัดอาหารและดูดกินของเหลวได้ ท้องปล้องแรกที่ติดกับอกเล็กมาก ปล้องที่ 2 มีขนาดไล่เลี่ยกัน ปล้องที่เหลือมีขนาดไล่เลี่ยกับอก ยกเว้นปล้องสุดท้ายที่มีขนาดเล็กกว่ามีขนปกคลุมตามลำตัว รวมตัวอยู่เป็นฝูง แบ่งชั้นวรรณะ เก็บเกสรและน้ำหวานดอกไม้มาทำน้ำผึ้ง
คำพ้องความ
[แก้ไข]คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]ชื่อแมลงหลายชนิดในวงศ์ Apidae
|
หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษาจีนยุคกลาง
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาจีนยุคกลาง
- สัมผัส:ภาษาไทย/ɯŋ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีคำพ้องเสียง
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- คำนามภาษาไทยที่ใช้คำลักษณนาม ตัว
- หน้าที่ใช้ชื่ออนุกรมวิธาน (species)
- รายการที่มีกล่องคำแปล
- หน้าที่มีคำแปลภาษาเขมรเหนือ
- หน้าที่มีคำแปลภาษาคำตี้
- หน้าที่มีคำแปลภาษากั้น
- หน้าที่มีคำแปลภาษาจิ้น
- หน้าที่มีคำแปลภาษาหมิ่นเหนือ
- หน้าที่มีคำแปลภาษาเซียง
- หน้าที่มีคำแปลภาษาเจียเม่า
- หน้าที่มีคำแปลภาษาญัฮกุร
- หน้าที่มีคำแปลภาษาปาเลา
- หน้าที่มีคำแปลภาษาไมยา
- หน้าที่มีคำแปลภาษาเลอเวือะตะวันตก
- หน้าที่มีคำแปลภาษาแสก
- หน้าที่มีคำแปลภาษาอูรักลาโวยจ
