ผึ่ง

ดูเพิ่ม: ผง, ผัง, ผิง, และ ผึ้ง

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ผึ่ง
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	pʉ̀ng
	ราชบัณฑิตยสภา	phueng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/pʰɯŋ˨˩/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ผึ่ง, ลาว ຜຶ່ງ (ผึ่ง), คำเมือง ᨹᩧ᩠᩵ᨦ (ผึ‍่ง)

คำกริยา

ผึ่ง (คำอาการนาม การผึ่ง)

1. เอาไว้หรือให้อยู่อย่างเปิดเผย เพื่อให้ได้รับแดด ลม น้ำค้าง เป็นต้น

   ผึ่งแดด

   ผึ่งลม

คำคุณศัพท์

ผึ่ง

1. ที่กางออก, ที่ผายออก

   อกผายไหล่ผึ่ง

คำกริยาวิเศษณ์

ผึ่ง

1. แสดงท่าทางว่าเป็นคนสำคัญหรือใหญ่โต, มักใช้ประกอบคำอื่น

   ทำผึ่ง

   นั่งผึ่ง

   วางผึ่ง

รากศัพท์ 2

คำนาม

ผึ่ง

1. ชื่อเครื่องมือสำหรับถากไม้ชนิดหนึ่ง รูปคล้ายจอบ

   คำพ้องความ: ดักษณี, ตักษณี, ตัจฉนี