ผึ่ง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ผึ่ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpʉ̀ng
ราชบัณฑิตยสภาphueng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰɯŋ˨˩/()

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ผึ่ง

  1. ชื่อเครื่องมือสำหรับถากไม้ชนิดหนึ่ง รูปคล้ายจอบ

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຜຶ່ງ (ผึ่ง)

คำกริยา[แก้ไข]

ผึ่ง (คำอาการนาม การผึ่ง)

  1. เอาไว้หรือให้อยู่อย่างเปิดเผย เพื่อให้ได้รับแดด ลม น้ำค้าง เป็นต้น
    ผึ่งแดด
    ผึ่งลม

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ผึ่ง

  1. ที่กางออก, ที่ผายออก
    อกผายไหล่ผึ่ง

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

ผึ่ง

  1. แสดงท่าทางว่าเป็นคนสำคัญหรือใหญ่โต, มักใช้ประกอบคำอื่น
    ทำผึ่ง
    นั่งผึ่ง
    วางผึ่ง