สั่ง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ สั่ง
สัทอักษรสากล /saŋ˨˩/

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *saŋᴮ(บอกให้ทำ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ສັ່ງ(สั่ง), ภาษาไทใหญ่ သင်ႇ(สั่ง), ภาษาอาหม 𑜏𑜂𑜫(สง์)

คำกริยา[แก้]

สั่ง (คำอาการนาม การสั่ง)

  1. บอกไว้เพื่อให้ทำหรือให้ปฏิบัติเป็นต้น
    ครูสั่งให้นักเรียนทำการบ้าน
    แม่สั่งให้ถูบ้าน
  2. บอกไว้อาลัยในการที่จะจากไป
    ฝนสั่งฟ้า
    ทศกัณฐ์สั่งเมือง
    อิเหนาสั่งถ้ำ
    สิ้นเสียงก็สิ้นสั่ง
    ตายไม่ทันสั่ง

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *saŋᴮ(ทำให้ลมดันน้ำมูก); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ສັ່ງ(สั่ง)

คำกริยา[แก้]

สั่ง (คำอาการนาม การสั่ง)

  1. ทำให้ลมดันน้ำมูกออกจากจมูกโดยแรง
    สั่งน้ำมูก