ร้าย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *rwɤːjꟲ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน ฮ้าย หรือ ฮ่าย, ภาษาลาว ຮ້າຍ (ฮ้าย̃), ภาษาคำเมือง ᩁ᩶ᩣ᩠ᨿ (ร้าย), ภาษาเขิน ᩁ᩶ᩣ᩠ᨿ (ร้าย) หรือ ᩌ᩶ᩣ᩠ᨿ (ฮ้าย), ภาษาไทลื้อ ᦣᦻᧉ (ฮ้าย), ภาษาไทดำ ꪭ꫁ꪱꪥ (ฮ้าย), ภาษาไทใหญ่ ႁၢႆႉ (ห๎าย), ภาษาไทใต้คง ᥞᥣᥭᥳ (ห๎าย), ภาษาอาหม 𑜍𑜩 (รย์), ภาษาจ้วง rwixภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง raix

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ร้าย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงráai
ราชบัณฑิตยสภาrai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/raːj˦˥/()

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ร้าย (คำอาการนาม ความร้าย)

  1. ดุ
    ใจร้าย
  2. ชั่ว
    ปากร้าย
    คนร้าย
  3. ไม่ดี
    เคราะห์ร้าย
    โชคร้าย
    ชะตาร้าย
  4. ที่เป็นอันตราย
    พิษร้าย
    เนื้อร้าย
    โรคร้าย

คำนาม[แก้ไข]

ร้าย

  1. ความไม่ดี
    ใส่ร้าย
    ป้ายร้าย
    ให้ร้าย