สะพาน

ภาษาไทย

ยืมมาจากเขมรเก่าสมัยอังกอร์ ស្វាន៑ (สฺวานฺ, “สะพานเดินเท้า; สะพาน”) หรือเขมรกลาง ស្ពាន (สฺพาน, “สะพาน”); ร่วมเชื้อสายกับเขมร ស្ពាន (สฺพาน), มอญ သဗာန် (สพาน์), ลาว ສະພານ (สะพาน); แทนที่ ขัว ซึ่งเป็นคำไท

การแบ่งพยางค์		สะ-พาน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	sà-paan
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	sa-phan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/sa˨˩.pʰaːn˧/^{(สัมผัส)}

สะพาน

สิ่งปลูกสร้างที่ทำสำหรับข้ามแม่น้ำลำคลอง เป็นต้น