ดิน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɗin; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨯᩥ᩠ᨶ(ดิน), ภาษาลาว ດິນ(ดิน), ภาษาไทลื้อ ᦡᦲᧃ(ดีน), ภาษาไทใหญ่ လိၼ်(ลิน), ภาษาอาหม 𑜓𑜢𑜃𑜫(ดิน์) หรือ 𑜃𑜢𑜃𑜫(นิน์)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ดิน
สัทอักษรสากล /din˧/

คำนาม[แก้]

ดิน

  1. ชื่อธาตุอย่างหนึ่งในธาตุทั้ง ๔ คือ ดิน น้ำ ไฟ ลม, วัตถุธาตุของพื้นโลกที่ใช้สำหรับปลูกพืชผลหรือปั้นสิ่งต่าง ๆ เป็นต้น