แผ่นดิน
ภาษาไทย
[แก้ไข]
รากศัพท์
[แก้ไข]แผ่น + ดิน; เทียบลาว ແຜ່ນດິນ (แผ่นดิน), ไทลื้อ ᦶᦕᧃᧈᦡᦲᧃ (แผ่นดีน), ไทใหญ่ ၽႅၼ်ႇလိၼ် (แผ่นลิน), ไทดำ ꪵꪠ꪿ꪙ ꪒꪲꪙ (แฝ่น ดิน)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ {ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น} | แผ็่น-ดิน | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | pɛ̀n-din |
| ราชบัณฑิตยสภา | phaen-din | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /pʰɛn˨˩.din˧/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]แผ่นดิน
ลูกคำ
[แก้ไข]- ข้าแผ่นดิน
- ความผิดอาญาแผ่นดิน
- เจ้าแผ่นดิน
- ทรัพย์สินของแผ่นดิน
- ทรัพย์สินส่วนสาธารณสมบัติของแผ่นดิน
- แทรกแผ่นดิน
- เปลี่ยนแผ่นดิน
- ผลัดแผ่นดิน
- ผู้ตรวจการแผ่นดิน
- แผ่นดินกลบหน้า
- แผ่นดินเก่า
- แผ่นดินโก่งตัว
- แผ่นดินถล่ม
- แผ่นดินทรุด
- แผ่นดินยุบตัว
- แผ่นดินเลื่อนไถล
- แผ่นดินใหญ่
- แผ่นดินไหว
- พระเจ้าแผ่นดิน
- พลิกแผ่นดิน
- เลือดทาแผ่นดิน
- สาธารณสมบัติของแผ่นดิน
- สิ้นแผ่นดิน
- เสี้ยนแผ่นดิน
- เสี้ยนหนามแผ่นดิน
- หนักแผ่นดิน
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]พื้นดินของโลก
|
ประเทศ — ดูที่ ประเทศ