ข้ามไปเนื้อหา

terra

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษากาตาลา[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

สืบทอดจากข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:etymology บรรทัดที่ 149: อุตซิตาเก่า (pro) is not set as an ancestor of กาตาลา (ca) in Module:languages/data/2. The ancestor of กาตาลา is กาตาลาเก่า (roa-oca)., จากภาษาละติน terra, จากภาษาอิตาลิกดั้งเดิม *terzā, จากภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *ters-eh₂, จาก*ters- (dry).

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

terra ญ. (พหูพจน์ terres)

  1. โลก
  2. ดิน

คำนาม[แก้ไข]

terra ช. (พหูพจน์ terres)

  1. พื้น

ลูกคำ[แก้ไข]

คำที่เกี่ยวข้อง[แก้ไข]

อ่านเพิ่ม[แก้ไข]

ภาษาโปรตุเกส[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาโปรตุเกสเก่า terra, จากภาษาละติน terra, จากภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *ters- (dry).

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

terra ญ. (พหูพจน์ terras)

  1. ภูมิภาค, ประเทศ, ดินแดน
  2. พื้น
  3. ที่ดิน
  4. ดิน

คำพ้องความ[แก้ไข]

คำที่เกี่ยวข้อง[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

terra

  1. แม่แบบ:pt-verb-form-of

ดูเพิ่ม[แก้ไข]

ภาษาละติน[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาอิตาลิกดั้งเดิม *terzā, จากภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *ters-eh₂, จาก*ters- (dry). ร่วมเชื้อสายกับtorreō, ภาษากรีกโบราณ τέρσομαι (térsomai), ภาษาไอริชเก่า tír, ภาษาสันสกฤต तृष्यति (tṛ́ṣyati), ภาษาอังกฤษเก่า þurst (ภาษาอังกฤษ thirst).

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

terra ญ. (สัมพันธการก terrae); การผันรูปที่หนึ่ง

  1. พื้น
  2. ดิน
  3. พื้นผิวของโลก (แผ่นดินแห้งและทะเลด้วยกัน ตรงข้ามกับสวรรค์)
  4. โลก
  5. ภูมิภาค, ประเทศ, ดินแดน

การผันรูป[แก้ไข]

การผันรูปที่หนึ่ง

การก เอกพจน์ พหูพจน์
กรรตุการก
(nominative)
terra terrae
สัมพันธการก
(genitive)
terrae terrārum
สัมปทานการก
(dative)
terrae terrīs
กรรมการก
(accusative)
terram terrās
อปาทานการก
(ablative)
terrā terrīs
สัมโพธนการก
(vocative)
terra terrae

คำพ้องความ[แก้ไข]

ลูกคำ[แก้ไข]

คำที่เกี่ยวข้อง[แก้ไข]

คำสืบทอด[แก้ไข]

  • อารากอน: tierra
  • Aromanian: tsarã
  • อัสตูเรียส: tierra
  • Bourguignon: târre
  • คอร์ซิกา: tarra, terra
  • แดลเมเชีย: tara, tiara
  • ฟร็องโก-พรอว็องส์: tèrra
  • ฝรั่งเศส: terre
  • ฟรียูลี: tiere
  • กาลิเซีย: terra
  • Gallo: tèrr
  • Istriot: tiera
  • อิตาลี: terra
  • ลาดิโน: tierra
  • ลาดิน: tera, tiera
  • ลีกูเรีย: tæra, terra
  • ลอมบาร์ด: tera
  • Mozarabic: terra
  • นาโปลี: terra
  • นอร์มัน: tèrre
  • โนเวียล: tere
  • อุตซิตาเก่า: terra
    • กาตาลา: terra
    • อุตซิตา: tèrra
  • ปาเปียเมนตู: tera
  • ปีการ์: tère, tière
  • ปีเยมอนเต: tèra
  • โปรตุเกส: terra
    • ครีโอลกินี-บิสเซา: tera
    • Kabuverdianu: téra
  • โรมาเนีย: țară
  • โรมานช์: terra, tiara
  • ซาร์ดิเนีย: terra
  • ซิซิลี: terra
  • สเปน: tierra
  • ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:parameters บรรทัดที่ 92: Parameter 1 should be a valid language or etymology language code; the value "roa-tou" is not valid. See WT:LOL and WT:LOL/E.
  • เวเนโต: tera
  • วัลลูน: tere

อ้างอิง[แก้ไข]

  • ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:R:Perseus บรรทัดที่ 164: attempt to index field '?' (a nil value)Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:R:Perseus บรรทัดที่ 164: attempt to index field '?' (a nil value)Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • terra in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
  • terra in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire illustré latin-français, Hachette
  • Carl Meißner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
    • the earth; the glob: orbis terrae, terrarum
    • the continent: (terra) continens (B. G. 5. 8. 2)
    • an inland region; the interior: terra (regio) mediterranea
    • the earth brings forth fruit, crops: terra effert (more rarely fert, but not profert) fruges
    • the earth brings forth fruit abundantly: terra fundit fruges
    • the vegetable kingdom: ea, quae terra gignit
    • the vegetable kingdom: ea, quae e terra gignuntur
    • the vegetable kingdom: ea, quae a terra stirpibus continentur
    • the vegetable kingdom: ea quorum stirpes terra continentur (N. D. 2. 10. 26)
    • the atmosphere: aer terrae circumiectus or circumfusus
    • the atmosphere: aer qui est terrae proximus
    • a zone: orbis, pars (terrae), cingulus
    • to be contiguous, adjacent to a country: tangere, attingere terram
    • to be contiguous, adjacent to a country: finitimum esse terrae
    • to have the same boundaries; to be coterminous: continentem esse terrae or cum terra (Fam. 15. 2. 2)
    • the empire reaches to the ends of the world: imperium orbis terrarum terminis definitur
    • the most distant countries, the world's end: ultimae terrae
    • the most distant countries, the world's end: extremae terrae partes
    • to begin a journey (on foot, on horseback, by land): iter ingredi (pedibus, equo, terra)
    • to travel through the most remote countries: disiunctissimas ultimas terras peragrare (not permigrare)
    • to fall to the earth: in terram cadere, decidere
    • to sink into the earth: in terram demergi
    • to keep one's eyes on the ground: oculos figere in terra and in terram
    • geography: terrarum or regionum descriptio (geographia)
    • to conquer a country: terra potiri
    • to reduce a country to subjection to oneself: terram suae dicionis facere
    • to make oneself master of a people, country: populum, terram suo imperio, suae potestati subicere (not sibi by itself)
    • to disembark troops: milites in terram, in terra exponere
    • the storm drives some one on an unknown coast: procella (tempestas) aliquem ex alto ad ignotas terras (oras) defert
    • to land (of people): appellere navem (ad terram, litus)
    • to land, disembark: exire, egredi in terram
    • to be unable to land: portu, terra prohiberi (B. C. 3. 15)
  • ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:R:Perseus บรรทัดที่ 164: attempt to index field '?' (a nil value)Harry Thurston Peck, editor (1898) Harper's Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
  • ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:R:Perseus บรรทัดที่ 164: attempt to index field '?' (a nil value)William Smith, editor (1848) A Dictionary of Greek Biography and Mythology, London: John Murray