พระเจ้าแผ่นดิน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

พระ + เจ้าแผ่นดิน

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสั้น}
พฺระ-จ้าว-แผ็่น-ดิน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงprá-jâao-pɛ̀n-din
ราชบัณฑิตยสภาphra-chao-phaen-din
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰra˦˥.t͡ɕaːw˥˩.pʰɛn˨˩.din˧/

คำนาม[แก้ไข]

พระเจ้าแผ่นดิน (คำลักษณนาม พระองค์ หรือ องค์)

  1. ผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน หมายถึงพระมหากษัตริย์