อี

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

  • IPA(key): [ʔiː˧]
  • คำอ่านภาษาไทย: อี

รากศัพท์ 1[แก้]

คำนาม[แก้]

อี

  1. คำประกอบคำอื่นบอกให้รู้ว่าเป็นเพศหญิงหรือสัตว์ตัวเมีย
    • อีสาว
    • อีเหมียว
  2. คำประกอบหน้าชื่อผู้หญิงที่มีฐานะต่ำกว่า
  3. คำใช้ประกอบหน้าชื่อผู้หญิงแสดงความดูหมิ่นเหยียดหยาม
  4. คำประกอบคำบางคำที่ผู้ใหญ่ใช้เรียกเด็กผู้หญิงหรือผู้หญิงที่อายุน้อยกว่ามากด้วยความเอ็นดูหรือสนิทสนมเป็นกันเอง
    • อีหนู
  5. คำประกอบหน้าคำบางคำเพื่อเน้น
    • อีทีนี้จะเอาอะไรกินกันล่ะ
    • อีตอนนั้นไม่สบายเลยไม่ได้ไป
  6. คำประกอบหน้าคำบางคำเพื่อเน้นในเชิงบริภาษ
    • อีบ้า
    • อีงั่ง
    • อีควาย
  7. คำใช้แทนสิ่งที่กล่าวถึงและเป็นที่เข้าใจกัน
    • เอาอีนี่ออกไปซิ
  8. (โบราณ) คำนำหน้าชื่อผู้หญิงสามัญชนทั่วไป, ถ้าใช้ในทางเสียหายโดยเฉพาะทางด้านชู้สาวมักใช้ว่า อี่
    • อีอยู่อีคงทาษภรรยาพระเสนานน (สามดวง)

รากศัพท์ 2[แก้]

คำนาม[แก้]

อี

  1. คำประกอบหน้าชื่อการเล่นบางอย่าง
    • อีตัก
    • อีขีดอีเขียน
  2. คำประกอบหน้าชื่อท่าในการเล่นบางอย่าง
    • อีงุ้ม อีเข่า (ในการเล่นสะบ้า)
    • อีรวบ อีกาเข้ารัง (ในการเล่นหมากเก็บ)

รากศัพท์ 3[แก้]

จากภาษาอังกฤษ e(อี, ชื่อเรียกอักษร E)

คำนาม[แก้]

อี

  1. อักษรละติน E/e

ดูเพิ่ม[แก้]