อี

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

รากศัพท์ 1[แก้]

คำนาม[แก้]

อี

  1. คำประกอบคำอื่นบอกให้รู้ว่าเป็นเพศหญิงหรือสัตว์ตัวเมีย
    ➔ อีสาว
    ➔ อีเหมียว
  2. คำประกอบหน้าชื่อผู้หญิงที่มีฐานะต่ำกว่า
  3. คำใช้ประกอบหน้าชื่อผู้หญิงแสดงความดูหมิ่นเหยียดหยาม
  4. คำประกอบคำบางคำที่ผู้ใหญ่ใช้เรียกเด็กผู้หญิงหรือผู้หญิงที่อายุน้อยกว่ามากด้วยความเอ็นดูหรือสนิทสนมเป็นกันเอง
    ➔ อีหนู
  5. คำประกอบหน้าคำบางคำเพื่อเน้น
    ➔ อีทีนี้จะเอาอะไรกินกันล่ะ
    ➔ อีตอนนั้นไม่สบายเลยไม่ได้ไป
  6. คำประกอบหน้าคำบางคำเพื่อเน้นในเชิงบริภาษ
    ➔ อีบ้า
    ➔ อีงั่ง
    ➔ อีควาย
  7. คำใช้แทนสิ่งที่กล่าวถึงและเป็นที่เข้าใจกัน
    ➔ เอาอีนี่ออกไปซิ
  8. (โบราณ) คำนำหน้าชื่อผู้หญิงสามัญชนทั่วไป, ถ้าใช้ในทางเสียหายโดยเฉพาะทางด้านชู้สาวมักใช้ว่า อี่
    ➔ อีอยู่อีคงทาษภรรยาพระเสนานน (สามดวง)

รากศัพท์ 2[แก้]

คำนาม[แก้]

อี

  1. คำประกอบหน้าชื่อการเล่นบางอย่าง
    ➔ อีตัก
    ➔ อีขีดอีเขียน
  2. คำประกอบหน้าชื่อท่าในการเล่นบางอย่าง
    ➔ อีงุ้ม อีเข่า (ในการเล่นสะบ้า)
    ➔ อีรวบ อีกาเข้ารัง (ในการเล่นหมากเก็บ)

รากศัพท์ 3[แก้]

จากภาษาอังกฤษ e (อี, ชื่อเรียกอักษร E)

คำนาม[แก้]

อี

  1. อักษรละติน E/e
ชื่ออักษรละติน
ในภาษาไทย
เอ บี ซี ดี อี เอฟ จี เอช/เฮช ไอ เจ เค แอล เอ็ม เอ็น โอ พี คิว อาร์ เอส ที ยู วี ดับเบิลยู/ดับบลิว เอกซ์/เอ็กซ์ วาย แซด/ซี