ท่า

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ท่า
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtâa
ราชบัณฑิตยสภาtha
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰaː˥˩/
คำพ้องเสียงถ้า

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

เทียบภาษาลาว ທ່າ (ท่า), ภาษาไทลื้อ ᦑᦱᧈ (ท่า), ภาษาไทใหญ่ တႃႈ (ต้า, ท่า; ที่น้ำตื้น), ภาษาจ้วง dah (แม่น้ำ)

คำนาม[แก้ไข]

ท่า

  1. ฝั่งน้ำสำหรับขึ้นลงหรือจอดเรือ, ท่าน้ำ ก็เรียก
  2. ที่สำหรับขึ้นลงริมน้ำ
    ท่าข้าม
  3. โดยปริยายหมายถึงที่จอดยานพาหนะบางชนิด
    ท่าเกวียน
    ท่าอากาศยาน
  4. เรียกน้ำในแม่น้ำลำคลองว่า น้ำท่า, คู่กับ น้ำฝน

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ท่า

  1. ลักษณะท่วงทีของร่างกายที่อยู่นิ่ง ๆ ในบางอิริยาบถ
    ท่ายืน
    ท่านั่ง
    ท่านอน
  2. การแสดงกิริยายกมือยกเท้าเป็นต้นตามกำหนดเป็นวิธีไว้
    ท่ามวย
    ท่ารำ
  3. ชั้นเชิง, ท่วงที, วิธี
    พลาดท่า
    ได้ท่า
    เสียท่า

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຖ້າ (ถ้า), ภาษาไทลื้อ ᦏᦱᧉ (ถ้า), ภาษาไทใหญ่ ထႃႈ (ถ้า)

คำกริยา[แก้ไข]

ท่า

  1. รอคอย, มักใช้เข้าคู่กับ คอย หรือ รอ เป็น คอยท่า รอท่า
    เหตุไฉนรีบมาไม่ท่ากัน
    (อิเหนา)