อู๋

ดูเพิ่ม: อ, อ., อิ, อิ., อี, อี่, อี้, อี๊, อี๋, อึ, อึ๊, อุ๊, อู, อู่, และ อู้

ภาษาไทย

ยืมมาจากแต้จิ๋ว 有 (u6 อู๋, “มี”)^[1]

การแบ่งพยางค์		อู๋
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	ǔu
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	u
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/ʔuː˩˩˦/^{(สัมผัส)}

อู๋