เงิน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รูปแบบอื่น[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาจีนยุคกลาง (MC ŋˠiɪn), จากภาษาจีน-ทิเบตดั้งเดิม *ŋul ~ (d-)ŋur; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເງິນ(เงิน), ภาษาไทลื้อ ᦇᦹᧃ(งืน), ภาษาไทใหญ่ ငိုၼ်း(งึ๊น), ภาษาอาหม 𑜂𑜢𑜤𑜃𑜫(งึน์), ภาษาจ้วง ngaenz

การออกเสียง[แก้]

พยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสั้น}
เงิ็น
สัทอักษรสากล /ŋɤn˧/

คำนาม[แก้]

เงิน

  1. ธาตุลำดับที่ 47 สัญลักษณ์ Ag เป็นโลหะสีขาว เนื้อค่อนข้างอ่อน หลอมละลายที่ 960.8 องศาเซลเซียส
  2. วัตถุที่ใช้วัดราคาในการซื้อขายแลกเปลี่ยนกัน
  3. วัตถุที่มีตราของรัฐ ใช้ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย ได้แก่ เหรียญกระษาปณ์และธนบัตร
  4. (เศรษฐศาสตร์) วัตถุที่กำหนดให้ใช้เป็นสื่อกลางในการแลกเปลี่ยนหรือชำระหนี้

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

คำแปลภาษาอื่น[แก้]