โลหะ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต लोह (โลห), จากภาษาบาลีสคริปต์ลูอาผิดพลาด ใน มอดูล:debug บรรทัดที่ 150: This template is deprecated. Please use {{der}}, {{inh}}, {{bor}}, {{cog}} or {{noncog}}. โลห; ร่วมรากกับ โล่[1]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์โล-หะ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงloo-hà
ราชบัณฑิตยสภาlo-ha
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/loː˧.haʔ˨˩/

คำนาม[แก้ไข]

โลหะ

  1. ธาตุที่ถลุงจากแร่แล้ว เช่น เหล็ก ทองแดง ทองคำ
  2. (วิทยาศาสตร์) ธาตุซึ่งมีสมบัติสำคัญคือ เป็นตัวนำไฟฟ้าและความร้อนที่ดี มีขีดหลอมเหลวสูง ขัดให้เป็นเงาได้ ตีแผ่เป็นแผ่นหรือดึงให้เป็นเส้นลวดได้ เมื่อนำมาเคาะมีเสียงดังกังวาน เมื่ออยู่ในสภาพไอออนจะเป็นไอออนบวก

อ้างอิง[แก้ไข]

  1. Gedney, W. J. (1986). Speculations on early Tai tones. Contributions to Sino-Tibetan Studies, 5, 144.