ตี

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨲᩦ (ตี), ภาษาลาว ຕີ (ตี), ภาษาไทลื้อ ᦎᦲ (ตี), ภาษาไทใหญ่ တီ (ตี)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ตี
สัทอักษรสากล /tiː˧/

คำกริยา[แก้]

ตี (คำอาการนาม การตี)

  1. เอามือหรือไม้เป็นต้นฟาดหรือเข่นลงไป
    ตีเด็ก
    ตีดาบ
  2. ตบเบา
    ตีพุง
  3. บุให้เข้ารูป
    ตีขัน
    ตีบาตร
  4. แผ่ให้แบน
    ตีทอง
  5. ทำให้เกิดเสียง
    ตีระฆัง
  6. กด, ประทับ
    ตีพิมพ์
    ตีตรา
  7. ทำให้เข้ากัน
    ตีเกลียวเชือก
  8. กำหนด
    ตีราคา
  9. ทิ้งให้เห็น
    ตีไพ่
  10. ชักว่าวให้ไปในทิศทางที่ตนต้องการ
    ตีว่าวไปทางซ้าย
    ตีว่าวหนี
    ตีว่าวแยกกัน

คำนาม[แก้]

ตี

  1. วิธีนับเวลาในเวลากลางคืน หลังเที่ยงคืน ตั้งแต่ 1 นาฬิกา ถึง 6 นาฬิกา เรียกว่า ตี 1 ถึง ตี 6, แต่ตี 6 นิยมเรียกว่า ย่ำรุ่ง