ข้ามไปเนื้อหา

แบน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์ 1

[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษาจีนยุคกลาง (MC phjien|penX|benX|bjienX); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ແບນ (แบน), ภาษาไทลื้อ ᦶᦢᧃ (แบน), ภาษาจ้วง benj (แป้น-แบน)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์
{เสียงสระสั้น}
แบนแบ็น
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbɛɛnbɛn
ราชบัณฑิตยสภาbaenbaen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/bɛːn˧/(สัมผัส)/bɛn˧/(สัมผัส)

คำคุณศัพท์

[แก้ไข]

แบน (คำอาการนาม ความแบน)

  1. มีลักษณะแผ่ราบออกไป
    ทับกล้วยให้แบน
  2. ไม่ป่อง, ไม่นูน
    เรือท้องแบน
  3. แฟบ
    จมูกแบน
    ยางแบน

รากศัพท์ 2

[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษาอังกฤษ ban

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์แบน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbɛɛn
ราชบัณฑิตยสภาbaen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/bɛːn˧/(สัมผัส)

คำกริยา

[แก้ไข]

แบน (คำอาการนาม การแบน)

  1. (ภาษาปาก, สแลง) ระงับ, ห้าม, คว่ำบาตร