แบน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ แบน แบ็น
สัทอักษรสากล /bɛːn˧/ /bɛn˧/

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาจีนยุคกลาง (MC pʰiᴇn, penX, benX, biᴇnX); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ແບນ (แบน)

คำคุณศัพท์[แก้]

แบน (คำอาการนาม ความแบน)

  1. มีลักษณะแผ่ราบออกไป
    ทับกล้วยให้แบน
  2. ไม่ป่อง, ไม่นูน
    เรือท้องแบน
  3. แฟบ
    จมูกแบน
    ยางแบน

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาอังกฤษ ban

คำกริยา[แก้]

แบน (คำอาการนาม การแบน)

  1. (ภาษาปาก) ระงับ, ห้าม