ข้ามไปเนื้อหา

ป่อง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: ปอง, ปอฺง, และ ป้อง

ภาษาไทย[แก้ไข]

วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia
แมงป่อง

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}
ป็่อง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbpɔ̀ng
ราชบัณฑิตยสภาpong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pɔŋ˨˩/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ป่อง (คำลักษณนาม ตัว)

  1. (แมง~, แมลง~) ชื่อแมงหลายชนิด หลายสกุล และหลายวงศ์ ในอันดับ Scorpionida หัวติดกับอกเป็นส่วนเดียวกัน รูปร่างค่อนไปทางสี่เหลี่ยมยาว ส่วนท้องเป็นปล้องขนาดไล่เลี่ยกับอก 7-8 ปล้อง ส่วนที่เหลือเล็กลงต่อกันยาวคล้ายหาง ที่ปลายมีเหล็กในสามารถต่อยให้เจ็บปวดได้ มีขา 4 คู่ ด้านหน้ามีรยางค์ ปากขนาดใหญ่เป็นก้ามหนีบใช้สำหรับจับเหยื่อ
คำพ้องความ[แก้ไข]
ดูที่ อรรถาภิธาน:ป่อง
คำสืบทอด[แก้ไข]
  • ไทลื้อ: ᦔᦸᧂᧈ (ป่อ̂ง)

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ป่อง (คำอาการนาม ความป่อง)

  1. ตุงเป็นกระพุ้งออกมา
    พุงป่อง

คำกริยา[แก้ไข]

ป่อง (คำอาการนาม การป่อง)

  1. ตุงเป็นกระพุ้งออกมา
  2. (ภาษาปาก, สแลง) มีครรภ์
    วงการบันเทิงจีนป่วน! ข่าวดาราดังชายทำแฟนคลับป่อง 4 เดือน

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

ป่อง

  1. (ภาษาปาก) อาการของคนโกรธแกมงอน
    โกรธป่อง

รากศัพท์ 4[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ป่อง

  1. (ภาษาถิ่น) ปล่อง, ช่อง, ล่อง

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ป่อง

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨸᩖᩬ᩵ᨦ (ปลอ่ง)
  2. อีกรูปหนึ่งของ ᨸᩬ᩵ᨦ (ปอ่ง)