สี่เหลี่ยม

ภาษาไทย

รากศัพท์

สี่ +‎ เหลี่ยม

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		สี่-เหฺลี่ยม s ī ˋ – e h ̥ l ī ˋ y m
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	sìi-lìiam
	ราชบัณฑิตยสภา	si-liam
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/siː˨˩.lia̯m˨˩/(สัมผัส)

คำนาม

สี่เหลี่ยม (คำลักษณนาม รูป)

1. (เรขาคณิต) (รูป~) รูปเหลี่ยมที่มีด้านโดยรอบเป็นเส้นตรง 4 เส้น ปลายเส้นจดกัน