ท้อง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *dwuːŋᶜ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ທ້ອງ (ท้อง), ภาษาคำเมือง ᨴ᩶ᩬᨦ (ท้อง), ภาษาไทลื้อ ᦑᦸᧂᧉ (ท้อ̂ง), ภาษาไทใหญ่ တွင်ႉ (ต๋อ̂ง), ภาษาจ้วง dungx

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ท้อง
สัทอักษรสากล /tʰɔːŋ˦˥/

คำนาม[แก้]

ท้อง

  1. ส่วนของร่างกายด้านหน้า ตั้งแต่ลิ้นปี่จนถึงบริเวณต้นขา มีสะดืออยู่ตรงกลาง มีกระเพาะและไส้พุงอยู่ภายใน
  2. ครรภ์
    น้องร่วมท้อง
  3. พื้นที่หรือบริเวณที่กว้างใหญ่
    ท้องน้ำ
    ท้องฟ้า
    ท้องทุ่ง
    ท้องไร่
    ท้องนา
    ท้องถนน
  4. ส่วนที่มีลักษณะโค้ง
    ท้องแขน
    ท้องน่อง
    ท้องเรือ
    ท้องร่อง

คำกริยา[แก้]

ท้อง (คำอาการนาม การท้อง)

  1. มีลูกอยู่ในท้อง, ตั้งครรภ์