ลูก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ລູກ (ลูก), ภาษาไทลื้อ ᦟᦴᧅ (ลูก), ภาษาไทใหญ่ လုၵ်ႈ (ลุ้ก)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ลูก
สัทอักษรสากล /luːk̚˥˩/

คำนาม[แก้]

ลูก

  1. ผู้มีกำเนิดจากพ่อแม่ หรือโดยปริยายถือว่ามีฐานะเสมือนลูก
  2. คำที่พ่อแม่เรียกลูกของตนโดยตรง หรือเรียกเด็กอื่นหรือผู้เยาว์กว่าผู้พูดหลายปีด้วยความรู้สึกรักและเอ็นดู
  3. คำที่ลูกใช้แทนชื่อตนเวลาพูดกับพ่อแม่ด้วยความรักและเคารพ
    ลูกไปเล่นกับเพื่อนนะครับ
  4. สัตว์ที่ยังไม่โต
    ลูกแมว, ลูกหมา
  5. ผลไม้, ลูกไม้, สิ่งที่จะสืบเป็นพันธุ์ไม้มีลักษณะกลม ๆ
  6. เมื่อกล่าวถึงผลไม้ชนิดใดโดยเฉพาะ ซึ่งโดยมากเป็นคำพยางค์เดียวอันอาจทำให้เข้าใจผิดเป็นอย่างอื่นได้ ตามปรกติมักมีคำ ลูก ประกอบข้างหน้า
  7. ใช้เรียกสิ่งที่มีรูปกลม ๆ หรือยาว ๆ หรือโดยอนุโลม
  8. (ลักษณนาม) ใช้แก่ลูกไม้หรือสิ่งที่มีรูปกลม ๆ หรือยาว ๆ หรือคล้ายคลึงเช่นนั้น
    มะม่วง 5 ลูก
    ลูกหิน 2 ลูก
    ขนมจีบ 10 ลูก

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

คำแปลภาษาอื่น[แก้]

คำวิเศษณ์[แก้]

ลูก

  1. ที่มีลักษณะเป็นทรงกลม, ที่กลม
    เคี่ยวกะทิเป็นลูก