พยางค์

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาบาลี พฺยางฺค; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ພະຍາງ (พะย̃าง), ภาษาเขมร ព្យាង្គ (พฺยางฺค)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์พะ-ยาง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpá-yaang
ราชบัณฑิตยสภาpha-yang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰa˦˥.jaːŋ˧/

คำนาม[แก้ไข]

พยางค์

  1. ส่วนของคำที่เปล่งออกมาครั้งหนึ่ง
    กะ มี 1 พยางค์
    กระเป๋า มี 2 พยางค์
    พยากรณ์ มี 3 พยางค์